Thursday, July 7, 2011

പിതൃ തര്‍പ്പണം .. (കവിത )

പിതൃ തര്‍പ്പണം .. (കവിത )

അച്ഛന്റെ മടിയില്കിടന്നു
ഞാനാകാശത്തെ
നോക്കികാണുകയായിരുന്നു
ശതകോടി നക്ഷത്രങ്ങളെ
ചൂണ്ടിയച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു
സ്വപ്നം കാണുക നീ മതിവരുവോളം
ചോതിനക്ഷത്രത്തെ കാട്ടിയച്ഛനെന്‍
ചെവിയില്‍ മന്ത്രിച്ചു
പ്രകാശം പരത്തുക നിയെന്നുമെന്നും

ചൂണ്ടാണി വിരലില്‍പ്പിടിച്ചു
കുന്നായ കുന്നൊക്കെ കേറുമ്പോള്‍
കിതച്ചുകൊണ്ടാണെങ്കിലുമച്ഛനെന്‍
ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞതിത്രമാത്രം
കുന്നുകളുണ്ടാകുന്നതും
ഇല്ലാതാകുന്നതുമെങ്ങിനെയെന്നു
കണ്ടു പഠിക്കുക നീയ്

ജീവിതത്തിന്റെ നിത്യദുരിതങ്ങളിലേക്കു
ഒരുപക്ഷെയച്ഛന്‍
വിരല്‍ ചൂണ്ടിയതായിരിക്കാമതു.

ഈ പുഴയോരത്തെന്‍ മടിയില്‍
തലചായ് ച്ചു കൊണ്ടച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു
നോക്കൂ , യീവര്‍ഷകാല വേളയില്‍
പുഴകള്‍ നിറഞൊഴുകുന്നതു
ചെടികളും പുല്‍ക്കൊടികളും
പച്ചപ്പരവതാനി വിരിക്കുന്നതും

ഇത് നിന്റെ നിറ യവ്വനം
കരകള്‍ കവിഞൊഴുകാതെ
കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക നിന്നെ നീയ്..


കാലമേറെ കഴിഞ്ഞു
വേനലും വര്‍ഷവും മാറിമാറിവന്നു
ഒരു നീണ്ട നിശ്വാസത്തില്‍
പോയ കാലത്തെയുഴിഞ്ഞുകൊണ്ടു
ഇടറിയ തൊണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങിയ
കഫക്കെട്ടാഞ്ഞു തുപ്പിയച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു
നോക്കൂ , യീയഴിമുഖത്തെ നീയ്

തിമര്‍ത്താടിയ പുഴയില്ലാതവുന്നതു
കടലിലതില്ലതാവുന്നതു.........
ഒരു പൂവുപോലും ബാക്കിവെക്കാതെ
വസന്തങ്ങെളാഴിഞ്ഞു മാറുന്നതും
കാണുക നീയതു നിന്‍ കണ്ണൂ നിറയെ ..!!

No comments:

Post a Comment